خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت
۲
از نگاهی بود ممکن کشتن ما عاجزاندست و تیغ نازنین خویش رنجاندن نداشت
۳
قابل فتراک اگر صید ضعیف ما نبوداز ازل ای شاهباز حسن گیراندن نداشت
۴
چشم قربانی نمی دارد نگاه بی ادباز من حیران عذار خویش پوشاندن نداشت
صفحهٔ ۱ از ۳