خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت
۲
خاکها در کاسه چشم غزالان کرده استکی مرا از خاک آن فتراک خواهد بر گرفت؟
۳
آن که از خود برندارد ناز از گردنکشیکی غمم از خاطر غمناک خواهد برگرفت؟
۴
هر غباری کز دلم اشک صراحی برنداشتدر بهاران آب چشم تاک خواهد بر گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳