خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت
۲
گر به هشیاری حجابش مانع احسان شوددر سر مستی ازان شیرین سخن خواهم گرفت
۳
یا به خون خود لبش را می کنم یاقوت رنگیا عقیق آبدارش در دهن خواهم گرفت
۴
از لطافت گر ز آغوشم کند پهلو تهیرخصت نظاره ای زان سیمتن خواهم گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳