خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماستبال موج خطر از کشتی بی لنگر ماست
۲
بوسه آن لب میگون و لب ما، هیهاتاین می لعل، زیاد از دهن ساغر ماست
۳
عشرت روی زمین، قالب بی جانی ازوستاز سر کوی تو خشتی که به زیر سر ماست
۴
راه عشق است که از سر بودش سنگ نشانهر که سر در سر این کار کند رهبر ماست
صفحهٔ ۱ از ۳