خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گرانخوابی ما عمر سبک جولان استلنگر کشتی ما بال وپر طوفان است
۲
سادگی بین که همان فکر اقامت داریمگرچه گوی سر ما در خم نه چوگان است
۳
می برد قامت خم رو به اجل پیران رااین کمانی است که چون تیر سبک جولان است
۴
نیست پروای عدم دلزده هستی رااز قفس مرغ به هر جا که رود بستان است
صفحهٔ ۱ از ۳