خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است
۲
خال مشکین تو از زلف دلاویزترستخط ریحان تو گیرنده تر از قرآن است
۳
قفل گردیدن دریاست نظر بستن منمژه بر هم زدنم بال وپر طوفان است
۴
زینهار از لب خندان به دل تنگ بسازکه گشاد تو چو تیر از گره پیکان است
صفحهٔ ۱ از ۳