خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کلک من شعله برجسته این نه لگن استشمع من باعث دلگرمی هفت انجمن است
۲
تا خراشیده نگردد، نشود صاحب نامدل رنگین سخنان همچو عقیق یمن است
۳
به که مقراض به سررشته امید زنمزخم را بخیه درین ملک ز تار کفن است
۴
زرپرستان بپرستند چو خورشید بلندکرم شب تابی اگر در دل زرین لگن است
صفحهٔ ۱ از ۲