خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که دارد نظری واله زیبایی توستحلقه دام تو از چشم تماشایی توست
۲
نیست هر چند در این سرو قدان کوتاهیعلم این صف آراسته رعنایی توست
۳
این که هر طایفه ای قبله خاصی دارندنیست بیجا، سببش جلوه هر جایی توست
۴
مد احسان محیط تو رسا افتاده استلاف یکتایی هر قطره ز یکتایی توست
صفحهٔ ۱ از ۳