خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته استشور این سلسله تا روز جزا پیوسته است
۲
شرط همراهی ما بی خبران ترک خودی استهر که از خویش گسسته است به ما پیوسته است
۳
نیست چون قافله ریگ روان آرامشبه زمینی که رگ و ریشه ما پیوسته است
۴
چون گره هر که سر از جیب نیارد بیرونمی توان یافت به آن بند قبا پیوسته است
صفحهٔ ۱ از ۴