خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حاصل دولت دنیا همه غفلت بوده استپرده خواب، سراپرده دولت بوده است
۲
دامن دشت جنون را به غزالان دادندوسعت عیش به اندازه وحشت بوده است
۳
آنچه در سایه اقبال هما می جستیمفرش در سایه دیوار قناعت بوده است
۴
تا کشیدم ز جهان دست، فتادم به بهشتدست کوتاه کلید در جنت بوده است
صفحهٔ ۱ از ۲