خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نه آنیم که ما را به زبان باید جستیا ز هر بی سروپا نام و نشان باید جست
۲
اهل دل را به دل و اهل نظر را به نظردوستداران زبان را به زبان باید جست
۳
مهر هر چند که در ذره نگردد پنهانهمه ذرات جهان را به گمان باید جست
۴
گرچه از بید ثمر خواستن از بی بصری استبوی گل از نفس سرد خزان باید جست
صفحهٔ ۱ از ۳