خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیستعالمی هست درین گوشه که در عالم نیست
۲
در دل هر که رضا رنگ اقامت ریزدچشم شوخ و سخن تلخ، کم از زمزم نیست
۳
از جهان شادی بی غم چه توقع دارید؟لوح پیشانی گل بی گره شبنم نیست
۴
هر که سوهان حوادث نکند هموارشمی توان گفت که از سلسله آدم نیست
صفحهٔ ۱ از ۳