خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیستهر که را خرج ز دخل است فزون، عاقل نیست
۲
دل گردون متأثر نشد از گریه ماگنه تخم چه باشد چو زمین قابل نیست؟
۳
عاشق آن است که سر بر قدم دار نهدمیوه تا در گرو شاخ بود کامل نیست
۴
طالع حلقه زلف تو کبابم داردکز تماشای تو یک چشم زدن غافل نیست
صفحهٔ ۱ از ۳