خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیستدولت ابر بهار گذران اینهمه نیست
۲
چه بساط است به خود چیده ای، ای خرمن گل؟وسعت دایره کون و مکان اینهمه نیست
۳
چند در پا فکنی طوق مرا چون خلخال؟قد موزون تو ای سرو روان اینهمه نیست
۴
گل رعنای تو بر خویش بساطی چیده استورنه سامان بهاران و خزان اینهمه نیست
صفحهٔ ۱ از ۴