خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیستگل این باغچه را رنگ وفاداری نیست
۲
آنچنان داد ستم ده که خجالت نکشیخنده بر تیغ زند زخم اگر کاری نیست
۳
بوی خون از دهن شیشه می می آیدعالمی امن تر از عالم هشیاری نیست
۴
یک دم از رشک تو آرام ندارد خورشیدهیچ دردی بتر از غیرت همکاری نیست
صفحهٔ ۱ از ۲