خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کژزخمه مباش تا توانیهر زخمه که کژ زنی بمانی
۲
پیر است عروس عیش دنیامرگش طلبی اگر ستانی
۳
تا رخ ننمود جمله نور استچون رخ بنمود شد دخانی
۴
از سیل بلا چو کاه مگریزدر عشق و ولا چو پهلوانی
صفحهٔ ۱ از ۲