شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۲۷۶۰

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
با دل گفتم «چرا چنینی؟»«تا چند به عشق هم‌نشینی؟»
۲
دل گفت چرا تو هم نیاییتا لذت عشق را ببینی؟
۳
گر آب حیات را بدانیجز آتش عشق کی گزینی؟
۴
ای گشته چو باد از لطافتپرباده شده چو ساتگینی
صفحهٔ ۱ از ۳
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth