خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق هر آنک شد فدایینبود ز زمین بود سمایی
۲
زیرا که بلای عاشقی راجانی شرط است کبریایی
۳
زخم آیت بندگان خاص استسردفتر عاشق خدایی
۴
کاین عالم خاک خاک ارزدآن جا که بلا کند بلایی
صفحهٔ ۱ از ۲