خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرست
۲
ز هرزه خندی گل غنچه بی دماغ شده استز دست قهقه مینا دل ایاغ پرست
۳
فتاده است به روی گل و ز شوق هنوزلب پر آبله شبنم از سراغ پرست
۴
اگر به مرکز خود حق قرار می گیردتو فکر دل کن و فارغ نشین که داغ پرست
صفحهٔ ۱ از ۲