خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست
۲
به غیر آه نداریم در جگر چیزیمتاع خانه ما چون کمان همین تیرست
۳
به احتیاط قدم در طریق عشق گذارکه داغ لاله این دشت، دیده شیرست
۴
مجو نشاط جوانی ز چرخ کم فرصتکه صبح تا نفسی راست می کند، پیرست
صفحهٔ ۱ از ۳