خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست
۲
فروغ نور تجلی به طور می گویدکه کار مردم بی دست و پا خداسازست
۳
تو صاف کرده مده پشت خویش بر دیوارکه حسن، تشنه آیینه نظربازست
۴
به خاک پای خم و گردش پیاله قسمکه تازیانه گلگون می، رگ سازست
صفحهٔ ۱ از ۲