خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شمع چو شد طرب فزاییپروانه دلان به رقص آیی
۲
چون جان برسد نه تن بجنبدجان آمد از لحد برآیی
۳
چون بانگ سماع در که افتادای کوه گران کم از صدایی
۴
کاین باد بهار می‌رساندرقصانی شاخ را صلایی
صفحهٔ ۱ از ۴