خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنک تو خواب ما ببستیرفتی و به گوشه‌ای نشستی
۲
ما را همه بند دام کردیما بند شدیم و تو بجستی
۳
جز دام تو نیست کفر و ایمانیا رب که چه بس درازدستی
۴
گر خواب و قرار رفت غم نیستدولت بر ماست چون تو هستی
صفحهٔ ۱ از ۳