خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۷۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست
۲
به سیم قلب خریده است ماه کنعان راکسی که هر دو جهان را دهد به قیمت دوست
۳
نهال عمر ابد با کمال رعناییگل پیاده نماید، نظر به قامت دوست
۴
ازان به خاک برابر نموده ام خود راکه خاکسار نوازست ابر رحمت دوست
صفحهٔ ۱ از ۲