خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!
۲
شود شکستگی ماه از آفتاب درستشکسته بندی دل، کار مومیایی نیست
۳
مشو ز ساده دلی از گزند نفس ایمنکه شیوه سگ دیوانه آشنایی نیست
۴
قفس فضای گلستان بود بر آن بلبلکه در خیال وی اندیشه رهایی نیست
صفحهٔ ۱ از ۳