خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیستکه کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست
۲
به اهلِ دل چه کند حرفِ بادپیمایان؟نشانه را خطر از ناوکِ هوایی نیست
۳
ز خنده‌روییِ گردون فریبِ رحم مخورکه رخنه‌های قفس رخنهٔ رهایی نیست
۴
اگرچه دامنِ گل خوابگاهِ شبنم شدخوشم که دولتِ تردامنان بقایی نیست
صفحهٔ ۱ از ۳