خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت
۲
ترا که چشم ز نور ستاره خیره شودز آفتاب حقیقت چه در توانی یافت؟
۳
ز شارع کشش دل قدم برون مگذارکه وصل کعبه ازین رهگذر توانی یافت
۴
اگر در آتش سوزان چو شمع صبر کنیز اشک و آه، کلاه و کمر توانی یافت
صفحهٔ ۱ از ۴