خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
۲
ای خضر چند تیر به تاریکی افکنی؟سرچشمه حیات نهان در دل شب است
۳
چون می رسد به مجلس ما سجده می کندمینای ما که خضر ره اهل مشرب است
۴
راه نفس ز کثرت تبخاله بسته شدگوید هنوز عشق که اینها گل تب است
صفحهٔ ۱ از ۲