خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
۲
تا داده ام عنان توکل ز دست خویشکارم همیشه در گره از استخاره هاست
۳
از زاهدان خشک حدث گهر مپرسخار و خس از محیط نصیب کناره هاست
۴
نادان دلش خوش است به تدبیر ناخداغافل که ناخدا هم ازین تخته پاره هاست
صفحهٔ ۱ از ۳