خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است
۲
چشمی که باز کردن آن به ز (بستن است)در عالم مشاهده آن چشم عبرت است
۳
چشم صفا مدار ز گردون ( )کاین آسیا همیشه پر از گرد کلفت است
۴
بینایی نظر به مقامی نمی رسددارالامان مردم آگاه، حیرت است
صفحهٔ ۱ از ۳