خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۸۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست
۲
با عمر خضر قامت جانان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست
۳
مد نگاه با صف مژگان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست
۴
رخساره ترا به نقاب احتیاج نیستهر قطره عرق به نگهبان برابرست
صفحهٔ ۱ از ۴