خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
۲
موج سراب می شمرد سلسبیل رادلداده ای که تشنه بوس و کنار اوست
۳
پیراهنش قلمرو جولان یوسف استهر پرده دلی که در او خارخار اوست
۴
چینی که از جبین نگشاید به زور میغافل مشو که سکه دارالعیار اوست
صفحهٔ ۱ از ۳