خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۹۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است
۲
شد رشته حیات ز پیری سبک عنانموی سفید شهپر این تیر بوده است
۳
یک دل گشاده از نفس گرم من نشداین باغ پر ز غنچه تصویر بوده است
۴
داند که من چه می کشم از تنگنای چرخچون طعمه هر که در دهن شیر بوده است
صفحهٔ ۱ از ۳