خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون صبح، زندگانی روشندلان دمی استاما دمی که باعث احیای عالمی است
۲
عیش غلط نمای جهان پرده غمی استشیرازه شکفتگیش زلف ماتمی است
۳
آن را که راهزن نشود نعل واژگونابروی ماه عید، هلال محرمی است
۴
در چشم آبگینه ما دل رمیدگانزنگ ملال، دامن صحرای خرمی است
صفحهٔ ۱ از ۳