خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نابسته رخنه نظر از هر عیان که هستاز پرده جلوه گر نشود هر نهان که هست
۲
هر مو زبان نکته سرایی نمی شودتا ترک گفتگو نکند این زبان که هست
۳
چندین هزار جامه بدل کرد هر حبابدریای بیکران حقیقت همان که هست
۴
باور که می کند، که ازان گنج سر به مهرآفاق پر گهر شد و او همچنان که هست
صفحهٔ ۱ از ۲