خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تریتا قمر را وانمایم کز قمر روشن‌تری
۲
اندرآ در باغ تا ناموس گلشن بشکندز آنک از صد باغ و گلشن خوش‌تر و گلشن‌تری
۳
تا که سَرو از شرمِ قَدَت قدِ خود پنهان کندتا زبان اندرکشد سوسن که تو سوسن‌تری
۴
وقتِ لطف ای شمعِ جان مانند مومی نرم و راموقت ناز از آهن پولاد تو آهن‌تری
صفحهٔ ۱ از ۲