خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شش در جهات، امید نجات نیستدر بند روزگار، نجات از جهات نیست
۲
طفلان مهد خاک ز شیرند بی نصیباین گاهواره گویی از این امهات نیست
۳
چون بید هر که تلخی بی حاصلی کشیدانجام کار، قسمت او جز نبات نیست
۴
از گل به آفتاب جدایی نمی کنیمچون شبنم آشنایی ما بی ثبات نیست
صفحهٔ ۱ از ۲