خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیستاین ناز دیگرست که پروای ناز نیست
۲
از دیدن تو چون دل عشاق وا شود؟در ابروی تو یک گره نیم باز نیست
۳
از ما متاب روی که آیینه تراروشنگری به از نظر پاکباز نیست
۴
از آه نارساست شب ما چنین رساافسانه گر دراز بود شب دراز نیست
صفحهٔ ۱ از ۳