خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۰۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماتم سرای خاک مقام نظاره نیستاینجا گلی بغیر گریبان پاره نیست
۲
در زیر تیغ حادثه پر دست و پا مزنکاین درد را به جز سر تسلیم چاره نیست
۳
از زاهدان خشک مجو پیچ و تاب عشقابروی قبله را خبری از اشاره نیست
۴
ما درد را به داغ مداوا نموده ایمبیچاره در قلمرو ما غیر چاره نیست
صفحهٔ ۱ از ۳