خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه در مستی خسی را تو مراعاتی کنیو آنک نفی محض باشد گرچه اثباتی کنی
۲
آنک او رد دل است از بددرونی‌های خویشگر نفاقی پیشش آری یا که طاماتی کنی
۳
ور تو خود را از بد او کور و کر سازی دمیمدح سر زشت او یا ترک زلاتی کنی
۴
آن تکلف چند باشد آخر آن زشتی اوبر سر آید تا تو بگریزی و هیهاتی کنی
صفحهٔ ۱ از ۳