خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
۲
گردون که ازو صبح امید همه شد شاماز زلف گرهگیر تو یک حلقه دام است
۳
چندان که نظر بر دل و دلدار فکندممعلوم نشد دل چه و دلدار کدام است
۴
با قرب، گل از تیغ شهادت نتوان چیدبر صید حرم، آب دم تیغ حرام است
صفحهٔ ۱ از ۳