خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بداده دیده‌های خلق را حیرانییوی ز لشکرهای عشقت هر طرف ویرانیی
۲
ای مبارک چاشتگاهی کآفتاب روی توعالم دل را کند اندر صفا نورانیی
۳
دم به دم خط می‌دهد جان‌ها که ما بنده توایمای سراسر بندگی عشق تو سلطانیی
۴
تا چه می‌بینند جان‌ها هر دمی در روی تووز چه باشد هر زمانیشان چنین رقصانیی
صفحهٔ ۱ از ۳