خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دهان آلوده جانی از کجا می خورده‌ایو آن طرف کاین باده بودت از کجا ره برده‌ای
۲
با کدامین چشم تو از ظلمتی بگذشته‌ایبا کدامین پای راه بی‌رهی بسپرده‌ای
۳
با کدامین دست بردی حادثات دهر رااز جمال دلربایی آینه بسترده‌ای
۴
نی هزاران بار خون خویشتن را ریختینی هزاران بار تو در زندگی خود مرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳