خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بمشو همره مرغان که چنین بی‌پر و بالیچو نه میری نه وزیری بن سبلت به چه مالی
۲
چو هیاهوی برآری و نبینند سپاهیبشناسند همه کس که تو طبلی و دوالی
۳
چو خلیفه پسری تو بنه آن طبل ز گردنبستان خنجر و جوشن که سپهدار جلالی
۴
به خدا صاحب باغی تو ز هر باغ چه دزدیبفروش از رز خویشت همه انگور حلالی
صفحهٔ ۱ از ۳