خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشمم بی تو گلشن خارزارستلب پیمانه تیغ آبدارست
۲
شراب کهنه چون غوره است در چشمگل امسال چون تقویم پارست
۳
به هر سو رو کنم تیغ برهنه استبه هر جا پا گذارم نیش خارست
۴
زمین در دور داغ من نمکزارهوا در عهد زخمم مشکبارست
صفحهٔ ۱ از ۳