خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست
۲
صد شکر، به دست کوته منصد بند ز چین آستین نیست
۳
در دامن برگ پا شکسته استداغ دل لاله خوش نشین نیست
۴
در خانه او چو خانه زینپایم ز نشاط بر زمین نیست
صفحهٔ ۱ از ۲