خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چینی که طراز جبهه یارستبندی است که بر زبان اغیارست
۲
حسن از تمکین دوام می گیردگوش سنگین حصار گلزارست
۳
سیری ز نظاره نیست عاشق راآیینه گرسنه چشم دیدارست
۴
هر چند ترا ز نام ما ننگ استهر چند ترا ز یاد ما عارست:
صفحهٔ ۱ از ۳