خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حسن تو جیب خاک پر ماه استیوسف ز خجالت تو در چاه است
۲
خالی که ز گردن تو می تابدهمچشم ستاره سحرگاه است
۳
بگذار جگی جگی ببوسم منخالی که بر آن جگی جگی گاه است
۴
عمر عاشق ز خضر کمتر نیستاین رشته ز پیچ و تاب کوتاه است
صفحهٔ ۱ از ۲