خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است
۲
جلوه تو شوختر ز برق تجلیچشم تو خندانتر از ستاره صبح است
۳
گوشه ابروی فیض و صیقل توفیقموجه ای از بحر بی کناره صبح است
۴
شیر ز پستان آفتاب نگیردطفل غیوری که شیرخواره صبح است
صفحهٔ ۱ از ۳