خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث
۲
در عالم شهود ندارد دلیل راهحیران عشق را نکند بیقرار بحث
۳
آخر کدام نقص ازین بیشتر بود؟کز خجلت طرف نشود شرمسار بحث
۴
بر ساحل افکند خس و خاشاک را محیطاز مجلس حضور بود بر کنار بحث
صفحهٔ ۱ از ۳